LSV-Chesspirant 1 start het nieuwe interclubseizoen

Het nieuwe interclubseizoen is weer van start gegaan. Dat wil zeggen dat voor de meesten van ons de zomerstop eindigt. Anderen hadden een drukke schaakzomer, dus konden opgewarmd beginnen. Voor onze club ziet het er dit seizoen wat anders uit: door enkele stoppers of spelers die minder/ergens anders gaan spelen schreven we dit jaar 2 ploegen minder in. Hopelijk hebben we dit jaar minder problemen met forfaits.

Over naar de match van onze eerste ploeg. Dit jaar hebben we weer gezonde ambitie. We eindigen elk jaar hoger, en eindigden vorig seizoen vierde. Wil dit dan zeggen dat we dit jaar de top 3 halen? We speelden tegen de Mercatel, een ploeg die wellicht tegen degradatie zal spelen. Vorig jaar eindigden ze slechts 1 plek boven de degradanten, maar wel met veel punten voorsprong.

Onze ploeg ziet er wat anders uit dan vorig jaar. En ook de regels zijn dit jaar veranderd. Spelers moeten niet meer volledig op volgorde zitten qua elo, er mag dus wat geschoven worden. Zo mag elke speler een halve ploeg opschuiven (zo mag de 5e elo opschuiven naar bord 1, en de 2e elo opschuiven naar bord 6). Ondanks deze nieuwe regel zaten zowel wij als onze tegenstanders gewoon in volgorde van rating. Benieuwd wat komende ronden gaan geven, en zien of er veel ploegen gaan schuiven.

We begonnen er aan om 14u in Merelbeke (al moet ik eigenlijk Merelbeke-Melle zeggen), samen met nog heel wat andere ploegen. Na een uurtje spelen was er al het een en ander duidelijk. En mijn tevredenheidscore van de stellingen volgde de bordvolgorde.

Ik was het meest tevreden van de stelling op bord 1. Het is wellicht toeval dat ik daar speelde. Met pijn in het hart moest ik mijn geliefde Hollandse opening weerleggen. Na 12 zetten had ik een stelling op het bord die ik in mijn korte voorbereiding om half 1 's nachts ook had gezien. Voordeel op het bord en op de klok, en vooral een zeer lastig te spelen stelling voor mijn tegenstander.

Bij Dries op bord 2 zag ik het ook goedkomen. Zijn tegenstander, Matthias Goddé, gaf een pion in de opening voor wat tegenspel. Hij speelde echter een verkeerde slagzet waardoor Dries in onderstaande stelling met een pion meer terecht kwam.

Gemakkelijk is het zeker niet, maar ik heb Dries al vaker dergelijke stellingen zien winnen. Een pion voor, maar wel nog lang verdedigen tegen het initiatief, maar dat kan Dries goed.

Op bord 3 zat de 'opa' van de ploeg, aangezien Ward de enige speler was boven de 25 jaar. Hij had een chaotische opening op het bord, en de stelling leek moeilijk te begrijpen. Maar ik had hier ook nog een goed oog in omdat Ward gewoon goed is in zo een chaosstellingen. Er zaten wel nog niet veel tactieken in, maar die leken ook niet zo ver af.

Bij Tyani (bord 4) en Alexander (bord 5) leek er nog weinig te gebeuren in de opening. Op beide borden zetten zowel wit als zwart hun stukken op logische velden, en er was ook nog weinig geruild.

Op bord 6 had Pjotr het wat lastig, vooral vanwege de zwakte op d5. Maar er leken veel ruilen aan te komen, en dan zou het meeste gevaar geweken zijn.

Diana zat op bord 7, en ik zag meteen de omgekeerde rokades. Dan is het vaak een race voor de snelste koningsaanval te hebben, maar die van Diana bleef uit. Het was vooral afwachten hoe sterk de aanval van Koen zou zijn, en hoe goed Diana er op zou kunnen reageren.

Over koningsaanvallen gesproken, over naar Robbert. Onze kapitein leek in een opening beland te zijn waar hij niet veel ervaring had, maar gelukkig waren de logische zetten ook de juiste. Desondanks zat zijn tegenstander klaar om een heuse koningsaanval te starten. Robbert speelde tegen Elias Verhalle, naast een scherpspelende chaoot bovenal een uiterst sympathieke kerel. Qua stelling was ik zeker geen fan van ons laatste bord, maar gelukkig zat er Robbert. Het lijkt raar om te zeggen maar het is zeker een compliment: Robbert kan gewoon heel goed 'afzien'. Slechtere stellingen goed blijven verdedigen om daarna terug te komen.

Pjotr was als eerste klaar, en aan de aard van de laatste stelling die ik zag dacht ik dat het remise was. Maar helaas was dat niet zo. Er werd veel geruild, en met een gelijk bijna-eindspel op het bord miste hij helaas een tactiekje waardoor 2 pionnen verloren gingen. Meteen 0-1 achter, geen lekker begin.

Al werd het wel 1-1. Ik speelde een sterke partij, en onder (tijds)druk maakte mijn tegenstander de laatste fout.

Met nog maar 10 minuten op de klok zit mijn tegenstander hier in de penarie. Na 21 Pe5 Pxe5 22 dxe5 zag zwart niks beter dan de kwaliteit offeren met 22...Txf4. Ik sloeg terug met de toren en kon daarna de stelling uitspelen. Zo kon ik winnen van Micha Plomp, de man van mijn leerkracht Latijn uit het eerste middelbaar.

Tyani was niet veel later klaar. Ze speelde tegen Stijn Hertele (ja, familie van onze Patrick) en speelde een vrij saaie remise. De partij ging nooit uit evenwicht, en zo bleef het gelijk in de match.

Daarna zag ik Robbert de analysezaal binnenkomen. Ik had er een slecht gevoel bij, aangezien de laatste stelling die ik zag niet veel goeds voorspelde. Maar onze kapitein was ontsnapt. Elias zocht een te concrete winst, en ruilde teveel stukken. Zo kwam Robbert terug, en met enkele minuten op de klok koos hij om dames te ruilen en een remise eindspel in te gaan. In de analyse zagen we dat, met de dames er op, hij toch wel goede winstkansen had. Maar na een hele partij slecht/verloren te staan en enkele minuten op de klok was zijn beslissing meer dan begrijpelijk.

Met 2-2 op het bord was Dries als volgende klaar. Hij bleef de stelling goed verdedigen tot in het eindspel. En op een zet na gaf hij zijn tegenstander nooit de kans om in de partij te komen.

Net na de tijdcontrole heeft Dries beslissend voordeel. Na 42 Lh6 Pb5 43 Kh4 Th7 43 Kh5 Kf6 staan alle witte stukken vast, niet veel later volgde opgave. Een goede partij van Dries en zo staat het 3-2.

Alexander had ik voor de analyses wel nog voordeel zien behalen.

Hier zag ik het wel goedkomen. Na 19...Tac8 20 Pef5 had Alexander groot voordeel. De computer offert in bovenstaande stelling een kwaliteit met 19...Pxd3!? 20 cxd3 Txd4! 21 Lxd4 Dxd4 en geeft bijna een voordeel van -1 aan zwart. Toch niet makkelijk om te vinden en te beoordelen.

Maar na de analyses die ik volgde kwam ik terug in de speelzaal en zag ik dat hij een stuk achter stond! Maar toen keek ik opnieuw... en zag ik dat zijn tegenstander 1 toren had in plaats van 2. Hij stond dus een kwaliteit voor en speelde het eindspel vlot uit.

Ook bij Diana liep het goed. Ze pareerde goed de koningsaanval, en kwam na een dameruil in een stelling met de actievere stukken. Uiteindelijk kwam ze in een paardeneindspel met een pion meer. Ik was er gerust in, ik zag haar op het criterium van Gent nog zo een stelling winnen. Dat deed ze ook in de interclub, en met 5-2 hadden we zo al ploegwinst binnen.

Dan was Ward nog bezig. Hij was zelf zeer ontevreden van zijn partij, aangezien hij veel 'spoken' zag. Het was zelfs zo erg dat hij schrik had waar een paard van d5 naar b3 kon springen. Hij lag de hele tijd onder, en leek me op 1 moment wel een kansje gehad te hebben. Helaas ging Ward door de moeilijkheid van de stelling en de tijd op de klok de mist in, en moest een zeer lastig eindspel verdedigen.

Ward gaf nog veel schaakjes, maar de koning kon toch ontsnappen. Zo won Mardoek terecht de partij en eindigt de match in 5-3.

Geen slechte start, met terechte resultaten. Onze volgende match is in Brasschaat, dat zal wel pittig worden. Tot dan!

Je kapoen
William