Open Toernooi Lokeren 2025 Ronde 3

Dinsdag 16 december werd de derde ronde van het Open toernooi Lokeren gespeeld. De aandachtige lezer zal misschien opmerken dat er over ronde 2 nog geen verslag is gedaan. Dit klopt. Uw trouwe reporter sukkelt al tijdje met een virusje en op de speeldag van de tweede ronde had ik dan ook barstende koppijn en ben ik ipv plaatse te nemen achter het bord, om 20 in mijn bed gekropen. Ik had dus weinig om verslag over te doen. Al heb ik gehoord dat er ergens een pion tot paard gepromoveerd is.

Ronde 2 

Mijn partij tegen Ferry voor ronde 2 heb ik dan de week erna gespeeld. De partij was een beetje een herhaling van onze partij van vorige jaar in de open. Ferry speelde niet zijn normale opening, ik reageerde aggresief en Ferry zijn stukken begonnen elkaar voor de voeten te lopen. Voordat de klok 22u sloeg en we de twintigste zet hadden gehaald gaf Ferry op. Materiaal gewijs stond het gelijk, maar vriend StockFish gaf me wel een voordeel van plus 8. Dat ging dus makkelijk voor mij en uit respect voor het schaakspel en om niet alle openings geheimen ten toon te spreiden kunnen we geen concrete stelling van de partij delen. Uw reporter had dus 2 op 2 om zo de derde ronde in te kunnen gaan.

Een Intermezzo

Vooraleer ik echter verslag kan doen over de derde ronde, moet ik even een zijsprong maken. Want om te begrijpen wat mijn gemoeds toestand was en waarom sommige beslissingen gemaakt werden moet ik even kort uitwijden over een episode die ik liever zou vergeten. Want twee weken na mijn treffen met Ferry troffen we elkaar opnieuw op het getegelde slagveld voor het club kampioenschap. Een op revanche beluste Ferry pakte het erg strategisch aan. Net zoals Musashi voor zijn beroemd duel tegen Kojirō, arriveerde Ferry een half uur later dan verwacht. Naast het pshylogische voordeel, bracht dit ook de door Guido gevreesde 22u grens dichterbij. Ferry heeft dan wel dertig jaar meer op de teller, hij rekende erop beter bestand te zijn tegen de nachtelijke uurtjes dan zo'n jonkie dat om 22u normaal al in zijn bedje moet liggen ;). Daar stopte het strategische spel echter niet. Eenmaal achter het bord ging Ferry met wit volledig in het defensief en wachtte geduldig zijn tijd af. Ook al gaf vriend Stockfish me na 20 zetten een voordeel van plus drie, Ferry wist zo te overleven tot 22u met nog bijna alle stukken op het bord. Eenmaal de gevreesde 22u drempel overschreden was ging het, zoals nogal eens durft te gebeuren, plots keihard bergaf met uw reporter zijn rekencapaciteiten. Dit was natuurlijk het moment voor Ferry om over te gaan naar de volgende fase van zijn Rope a dope techniek. Ik zag sterren en spoken, dacht dat mijn loper ingesloten zat en begin wild om me heen te slaan (op het bord weliswaar. De metaforen niet te ver drijven ;) ) Ferry bleef kalm en sloeg toe waar het pijn deed. Met een volle loper achter, bleef ik vervolgens uit koppigheid nog wat tegenspartelen. Want ook al was het voor mij duidelijk dat bij mij het licht uit was en ik mijn berekeningen niet meer mocht vertrouwen, Ferry zijn rope a dope techniek had ook bij hem enige uitputting teweeg gebracht. Hij slaagde er niet in me vlotjes van het bord te kegelen en zo ging de klok richting 23u30. Mezelf pijnigend in een verloren stelling, hopend op een mirakel... Maar toen ik ook mijn toren blunderde, kon ik enkel erkennen dat Ferry zijn strategie succesvol tot een einde had gebracht en het tijd was voor een Westmalle tripel.

Op het schaak gebied viel er niet veel uit de partij te leren, maar qua psychologische strijd kon dit tellen. Uit schaamte gaan we hier dan ook geen concrete stelling van de partij tonen. We moeten het immers nog over de derde ronde van het Open Toernooi hebben. Want bovenstaande gebeurtenissen hadden daar natuurlijk invloed op.

Ronde 3

Bord 6 : Veerle vs Erik

Laat ons het verslag van de derde ronde beginnen op bord 6 waar de spelers zo vriendelijk waren hun partij met me te delen. Zodat we het ook over iets anders kunnen hebben dan mijn  excuses. Op bord 6 speelde Veerle met Wit tegen nieuwkomer Erik. Een partij met veel ups en down maar van het positionele soort waar het niet altijd meteen uit de materiele stand duidelijk is wie er nu beduidend beter staat. 

Ondanks Erik zijn gemor dat hij niet weet wat te doen tegen de meeste openingen, kweet hij zich behoorlijk in de opening fase. De partij ging gelijk op met veel spanning in het centrum.

Op zet 18 speelde Veerle Te2 met als doel de Torens de dubbelen op de c lijn. Dit was echter onnauwkeurig en liet zwart toe een positioneel voordeel te verkrijgen.

Erik zag het positioneel potentieel echter niet en speelde Lxf3 waarna de stelling terug gelijk liep. Op zet 18 had Veerle namelijk ipv Te2 het aggresieve Pxf7 kunnen spelen. Na Kxf7 volgt Lxe6+ en de zwarte toren op c8 wordt meegenomen. Een gigantisch materieel voordeel voor wit is dit niet maar het hield de stelling wel in balans. Na Te2 kon zwart met Ld5 veel stukken ruilen en is wit zijn geisoleerde dame pion een zwakte waar zwart zijn pionnen structuur gezond is en zijn stukken beter gecoordineerd staan. Ook niet gewonnen voor zwart maar wel een lang durende voordeel.

Op zet 21 was het echter Erik zijn beurt om positioneel de mist in te gaan. Hij speelde Pc7.

Waar Veerle de voorbij zetten voortdurend op de c lijn druk probeerde te geven en op zet 21 dan ook de witte loper van de c lijn haalde, deed ze het echter te passief. Ze speelde Le2 waar La6 beter was geweest. Dit had ook de c lijn open gemaakt voor de Torens en terzelfdertijd de Toren op de c lijn aan gevallen. Dit won opnieuw niet meteen materiaal maar zwart zijn stukken raken gedesorienteerd en wit zijn loper paar en actieve stukken beginnen zwaar te loensen naar de zwarte koningsvleugel.

Na Veerle haar 22) Le2 ruilde Erik op e5 om vervolgens de d lijn te claimen met Ted8 en de witte dame te bedreigen.  Opnieuw een cruciaal moment.

Veerle speelde behoedzaam De1, waarschijnlijk op automatische piloot, netjes haar dame van de geclaimde d lijn halend. Echter, veel beter was het niet evidente 24) Dxd8! Txd8 25) ef gf 26) Txc7.  Materiaal gewijs staat wit slechts een puntje voor. Maar de grotere hoeveelheid stukken tegenover de eenzame dame zijn beslissend. Wie van ons zou hiervoor zijn dame geven? Een voordeel van bijna plus 4 volgens vriend StockFish.

Na Veerle haar 24)De1 had echter nog steeds een voordeel door haar actievere stukken en het loperpaar. Erik zijn koning had dringend nood aan wat ondersteuning.  Veerle blokkeerde eerst het tegenspel aan de damevleugel ipv haar stukken reeds richting koningsvleugel te manoeuvreren. Op zet 27 zondigde Erik echter tegen Fingeold zijnn wel gekende regel: "Speel nooit f6!"

Na f6 valt zwart zijn koningstelling natuurlijk in duigen. Er volgde 28) ef gf 29) Lf3 Dg7? 30) Tg4 en Erik gaf op. Zelfs zonder de blunder Dg7 was zijn stelling onhoudbaar. Tg4 kwam sowieso en in combinatie met het loperpaar wordt zwart zijn koning eenvoudig aan stukken gereten. Speel nooit f6 Erik ;) Het is zelden goed.

Positioneel best een leerrijke partij. Wat de engine als blunders aangaf, waren geen simpele tactics die materieel voordeel gaven. Alles draaide om de actievere stukken die op langere termijn hun voordeel zouden verzilveren.

Bord 1: Guido Vs Ward

Ik had de partij van Veerle niet live kunnen volgen want ik moest zelf ook aantreden met wit op bord 1 tegen elo favoriet Ward. Vorig jaar sleepte ik, door een toevalstreffer in de openings keuze van Ward, nog remise uit de brand. Al stond ik in die partij veel beter, Klaas Vaak was toen ook al op de deur aan het kloppen. Ik twijfel er nu nog steeds niet aan dat het een gelijkaardig scenario als bij Ferry zou geweest zijn. Waar Ward me waarschijnlijk wel wat sneller uit mijn lijden zou verlost hebben.

Mijn dramatische partij tegen Ferry vers in het geheugen hield ik dus twee klokken in het oog. De schaakklok alsook de werkelijke klok. Het voordeel van het open Toernooi is dat om 20u de klokken onverbiddelijk gestart worden. Dus 22u was nog twee uur weg en ik hoopte toch wel wat degelijk weerwerk te kunnen bieden en zo een leerrijke partij te kunnen spelen. Als je tegen een sterkere speler aantreed wil je er toch altijd het meeste uithalen. Je hebt immers niets te verliezen en veel bij te leren :-) So let the battle begin!

In tegenstelling tot vorig jaar speelde Ward deze keer wel een van zijn standaard openingen. Aangezien ik deze leer opportuniteit niet wou laten voorbij gaan, koos ik zelf ook voor een normale, klassieke positionele variant. De opening verliep dus beschaafd, de stukken werden normaal ontwikkelt en er werd langs beide kanten kort gerokeerd. Ik probeerde het centrum te controleren waar Ward snel aanviel op de dame vleugel. Na de openings fase, die ik hier opnieuw bewust niet ga delen, werden er enkele stukken geruild en lag de pionnen structuur vast. Zo belanden we op zet 20 in onderstaande stelling:

Ward had nog beduidend meer tijd dan ik op de klok maar qua schaak stelling was ik al bij al best tevreden. Ik dacht objectief wel beter te staan. Loper paar, goede pion of e5, Ward zijn koningsvleugel ziet er niet echt goed verdedigd uit en mijn dame is waar ze moet zijn. Mijn dubbele b pion houdt de damevleugel voorlopig op slot. Veel direct tegenspel zag ik niet voor hem. Ik verwachte Pe6 met een goed getimede d5 waarmee hij de zaken zou openbreken en ik waarschijnlijk wel ergens de mist in zou gaan. De komende zetten bleken echter inderdaad cruciaal en binnen 5 zetten gaan we ons in een totaal andere situatie bevinden. In bovenstaande stelling speelde ik 21) Lc5 de e pion wat kietelend en mijn Toren op de e lijn wat speel ruimte gevend. Ward reageerde met Td7 op het moment dat de klok 22u slaat...

Behoedzaam kroop ik in mijn denk tank. Mijn evaluatie was dat ik beduidend beter stond, maar Ward had nog veel meer tijd op de klok  en ik moest zuinig met mijn reken kracht omspringen. Na enig twijfelen speelde ik h4. Een zet waar ik vooral over twijfelde omdat hij me erg traag leek. Ik was nog steeds Pe6 verwachtend en dit schept toch weer wat mogelijkheden richting Ward zijn koning.

Na mijn 22)h4 speelde Ward Tc7 en belanden we in onderstaande cruciale stelling:

Na Ward zijn laatste twee zetten gingen er allerlei alarm bellen bij mij af. Mijn stukken staan actief, gericht op de konings vleugel, de laatste twee Toren zetten lijken me te traag en nogal doelloos. Maar ik zie zwart ook snel consolideren, er door geraken lijkt niet zo eenvoudig. Ik kroop opnieuw in mijn denk tank. De zet die schreeuwt om gespeelde te worden is natuurlijk e6. De connectie tussen zwart zijn dame en koningsvleugel verbrekend waarop mijn dame en loper hopelijk amok kunnen maken. De diagonaal openend van mijn Dame naar de Toren op c7... Zoveel opties. Ik zat volgende varianten uit te rekenen, kijk je mee?

Na mijn 23) e6 kon Ward volgende zaken spelen

• 23)... fe Kan niet goed zijn voor zwart. Ik dreig Lxg6, Toren lifts en zwart zijn stukken kunnen niet meer komen helpen
• 23)... f6 Zoals we eerder hebben gezien, speel nooit f6. Hier ook leek dat me een erg slechte zet. Om dezelfe redenen als fe maar nu blijft mijn pion op e6 staan. Wie weet krijgt die ooit ambitie.
• 23)... Pxe6 De zet die ik moest weerleggen
• Iets anders. Maar daar geloofde ik niet in. Dan kon ik steeds ef+ spelen en mijn dame staat ideaal gepositioneerd.

Ik zag na e6 dus enkel Pxe6 als een valabele verdediging. 23) e6 Pxe6 24) Txe6 fxe opnieuw zwart zijn stukken afsnijden.  25) Lxg6 hxg6 26) Dxg6+ allemaal redelijk duidelijk. Ik heb enkel mijn Dame en loper in de aanval, maar zwart heeft niets in de verdediging. Ik heb natuurlijk wel veel materiaal gegeven, dus het moet wel winnen. Na Dxg6+ kan zwart Kh8 of Kf8 spelen. Na Kh8 komt mijn zwarte loper natuurlijk mee piepen via Ld4+ en dat overleeft zwart niet. Maar zwart gaat natuurlijk beschutting zoeken bij zijn andere stukken. Na 26) Dxg6+ Kf8 zag ik niet meteen hoe er op tijd te geraken. Na 27) Ld4 komt e5 en zwart zijn dame is er op tijd :( Met ondertussen minder dan 20 minuten op de klok legde ik me er maar bij neer dat het net niet werkte en bracht dan maar een extra stuk erbij met 23) Tac1.

Bleek natuurlijk dat e6 de beste zet was en Pxe6 zowat de slechtse zet die zwart kon spelen. Na 26)... Kf8 heeft wit mat in drie... :( Zie je het? Zonder bord? Eenmaal je weet dat het er is is het toch altijd makkelijker een Toren en een Loper te offeren :P Maar goed terug naar de partij. Want we zijn er nog niet. 

Na mijn 23) Tac1 speelde Ward a5, volop voor de aanval op de damevleugel gaand. Ik had ondertussen minder dan 20 minuten, Ward nog een uur. Het was ondertussen al 22u30. Time was not on my side...

Maar waar e6 daarnet stonk was het na a5 alsof ze een beer put hadden opengetrokken. Want na a5 is b5 niet meer verdedigd door de pion maar enkel door de dame. Die ook de Toren op c7 moet verdedigen. Met die extra resource erbij moest het nu toch wel goed zijn? Vooruit met die geit. Na een minuutje nadenken, controleren of ik geen stukken weg gaf stond 24) e6 op het bord.

Ward zag de bui hangen maar sloeg toch Finegold zijn raad in de wind en speelde f6. Geen goede zet maar alle zetten waren minstens plus drie voor Wit. Dus na 24) e6 f6 speelde ik 25) Lxb5 de dame weg lokkend en de Toren op c7 onverdedigd achter latend. Na Dxb5 26) Dxc7 sta ik gewonnen en ik weet het. Nondeju...

Tot zover dus het scenario waarin ik niets te verliezen had. Plost bevond ik me in een gewonnen stelling, tegen een sterkere speler, met minder dan 10 minuten op de klok, met de tol van een hele dag te veel te hebben vergaderd en het spook van mijn verlies tegen Ferry... Als ik dit niet ga winnen, slaap ik voor de rest van de week niet. Het voordeel van gewonnen te staan met nog maar 10 minuten is dat adrealine rijkelijk stroomde en wel bij de les hield. Terzelfdertijd weten we dat schaken onverbiddelijk is en een enkele foute zet uren werk kan kosten. Want neen, Ward was niet zo sympathiek om braafjes op te geven. Integendeel... Nu had Ward niets meer te verliezen en liet hij alle duivels los. 

In bovenstaande stelling, na 26)Dxc7 speelde Ward d4, zijn witte loper activerend. Ik negeerde de pion en baande mij verder een koers richting zijn koning. 27)Dxe7 gevolgd door War zijn d3. Hier zag ik dat Dxf6 of Df7+ ook won, ondanks dat d2 mijn Torens vorkte. Ik kon een Toren offeren want na Ld4 kan zwart de mat dreigingen niet meer stoppen. Gegeven de tijd situatie en het wantrouwen tegenover mijn eigen berekeningen op dit uur dacht ik alle onzin te vermijden en speelde 28) Tcd1.

Ward wou niet langzaam ten onder gaan en blies zonder enige twijfel de verdediging van mijn koning op met Lxg2.

Een donderslag bij heldere hemel? Niet echt, Ward volgde de begrijpelijke tactiek van onverwachte zetten te spelen zodat ik in tijd nood zou komen gepaard gaand met veel dreigingen in de stelling te steken. Hoe meer chaos op het bord, hoe beter voor hem. Ward had nog 50 minuten, ik nog 10. Ik sloeg de loper niet meteen maar besloot rustig nog een pionnetje op te souperen. Zodat niet enkel mijn koning in zijn blootje komt te staan. De loper terug trekken of verdedigen zou immers Ward zijn aanval laten doodbloeden. Mijn Loper dreigt nog steeds vernietiging op de zwarte velden te brengen via d4, mijn Torens staan ook te trappelen om deel te nemen aan het feestje. Na mijn 29) Dxf6 sprong Ward zijn paard vooruit met Pf5. Nu besloot ik dat het moment wel gekomen was om de loper van het bord te kegelen en speelde 30) Kxg2. Beter was e7 maar dat was irrelevant in de partij. Vooral niet blunderen, over plus 5 of mat in 17 gaan we ons geen zorgen maken.

Er volgde 30) ... Dc6+ 31) f3 waar Kg1 wel beter was geweest, mijn tweede rank verzwakken was niet nodig en Ward zou nog handig gebruik van maken van deze onnauwkeurigheid. Na 31) f3 axb4 waar Ward zijn toren op de A lijn activeert bracht ik mijn loper in stelling op d4. Een monster dat Ward natuurlijk niet kon laten leven.  32) Ld4 Pxd4 33) Dxd4 en ik sta een volle Toren voor waar Ward zijn aanval samen met zijn paard is heengegaan. Wat kan er nog misgaan?

Ward speelde 33)... bxc. Na even kijken koos ik voor 34) bc ipv met de dame te slaan. In combinatie met het eerder gespeelde f3 was dit natuurlijk de deur open zettend voor Ward zijn Toren. Wat ik natuurlijk gemist had. Er was geen redne hem dit tegenspel te gunnen. Na 34).. Ta2 vloekte ik even binnen monds en speelde 35) Kg3. Ik had immers gespot dat ik eventuele schaakjes van zijn dame kon blokkeren met mijn dame. Dan moet hij dames ruilen want ik dreig Df7+ Kh8 Df8#. Met nog 5 minuten op de klok was de buit binnen. Dacht ik. Ward speelde inderdaad 35) ... Dc7+ waarop ik  36) Df4 speelde.

Na Ward zijn zet vloekte ik vervolgens luidop. Die had ik totaal over het hoofd gezien. Ward speelde namelijk 36) ...Tg2+, deflection zoals dat tactiekje heet. Veel opties had ik niet, dus er volgde 37) Kxg2 Dxf4 weg dame. Niet dat ik vreesde voor verlies, maar remise zou hier ook geen goede uitslag zijn natuurlijk. Met nog enkele minuten op de klok werd het me echter al snel duidelijk dat er niets aan de hand was. Ward had geen schaakjes meer en mijn e pion kon rusig zijn weg vervolgen naar de overkant. Na 38) e7 d2 39)e8=Q+ stond mijn dame terug op het bord te prijken. Waarna de strijd gestreden was. Na 39)... Kg7 koos ik voor de simpele dame ruil met De5+ ipv mat in 5 met Te7+.  Het was voldoende en Ward gaf op. 

Ik ben tevreden van de partij, mijn spel niveau en het resultaat.  En zo mag ik in Januari 2026 nog eens op bord 1 aan treden.

Vorige Open Toernooi verslagen

Het verslag van Ronde 1

Een samenvatting van mijn Toernooi 2025