OVIC 2025-2026

Het is altijd al mijn grote droom geweest om de Oost-Vlaamse Interclub te kunnen winnen. Toen ze me als kind vroegen: "Wat wil je later worden?" was mijn antwoord niet piloot, voetballer of brandweerman. 'Kampioen van Oost-Vlaanderen, maar dan met een ploeg!' klonk het. En dat wou ik dan ook afgelopen seizoen proberen. Maar om echt kampioen te kunnen worden, hadden we versterking nodig. Spelers die ervaring hadden met kampioen spelen. Daarom stel ik u graag voor aan het sterrenteam waarmee we dit jaar de Oost-Vlaamse Interclub gespeeld hebben.

Onze kopman was Warre De Waele, fidemeester en een karrevracht aan IM-normen waarmee hij wel 5 spelers IM kan maken. Of hij goed is in kampioen spelen? Bij het rekruteren was hij 3 jaar op rij kampioen geworden in de Belgische Interclub, en heeft daar in het laatste seizoen zelfs nog een titel aan dat rijtje kunnen toevoegen. Een echte serial winner dus.

Ik nam plaats op bord 2. Niet als kampioenenmaker, maar vooral als kapitein. Zorgen voor een geniale tactische opstelling, regelen dat we allemaal aan de partij geraken, opstellingen van tegenstanders te weten komen en alle spelers goed voorbereiden. Toch geen onbelangrijke taak.

Voor de volgende spelers ging ik op zoek naar het buitenland, buiten de grenzen van Oost-Vlaanderen. Het was pas ergens in het einde van de beschaving dat ik een gepaste speler vond. Bij de schaakclub van Menen speelt een jong talent die in Gent woont, Xander Pauwels. Een speler waarvan ik het zelf altijd lastig vind om tegen te spelen, ideaal dus. Hij is ook de expert in kampioen spelen in ploegen met maar 4 spelers: hij was net kampioen geworden in vijfde klasse met de Meense Leieschakers. Hij werd dit seizoen ook kampioen in vierde klasse én clubkampioen van Jean Jaurès. Ik ben blij dat ik deze ruwe diamant heb kunnen strikken voor de andere clubs zijn potentieel konden ontdekken.

Voor het laatste bord was ik nog op zoek naar een echte killer. Een speler waarvan geweten is dat hij consequent punten kan halen tegen iets lagere elo's. En met het geniale scoutingssysteem van Starlizard kwam ik uiteindelijk bij de juiste naam. Fabio De Block had met Opwijk net kampioen gespeeld in de tweede klasse van de nationale interclub. En niet zomaar: hij scoorde op de 2 laatste borden een verbluffende 10/11. Ideaal als sluitstuk van onze ploeg.

Sommigen zouden misschien denken dat we gewoon 4 vrienden zijn die af en toe eens wat wouden schaken en een pintje drinken, en we daarom samen OVIC gingen spelen. Maar geloof maar gewoon mijn versie van de feiten.

Naast onze monsterploeg had ik ook al enkele supersubs kunnen regelen, maar daarover later meer. Ik vertel graag wat meer over hoe we het dit seizoen er van af hebben gebracht.

Ronde 1: New kids on the block

Als nieuwe ploeg hadden we meteen een straffe opdracht voor de boeg. Uit tegen de vicekampioen van afgelopen jaar, Karpov Deinze. In hun kleine lokaaltje waar het heel warm was naast de chauffage maakten we ons debuut.

Ondanks ons overwicht van gemiddeld 200 elo, liep het vrij stroef. We hadden wel de psychologische oorlogsvoering op bord 1 gewonnen. Ruben Smekens wou Warre van zijn stuk brengen door een 15-tal minuutjes te laat toe te komen, maar Warre was genialer door nog later te komen! En dat loonde, want hij kwam vlot bijna gewonnen uit de opening. Tot Ruben opeens een knap offer vond, en Warre moest enkele zetten later het hoofd buigen.

Maar niet getreurd, we hadden nog toppers in de ploeg. Fabio won overtuigend, hij was gewoon beter dan de tegenstander. Bij mij liep het iets stroever, al had ik wel de hele partij een aangenaam voordeeltje.

Na even zoeken en proberen kwam ik uiteindelijk in bovenstaande stelling. Ik ga mijn voordeel eindelijk omzetten in een pionwinst. Als de toren weg gaat ga ik met Pb3 de d-pion oprapen. Mijn tegenstander dacht terecht dat hij zo rustig zou worden weggespeeld, dus deed nog een wanhoopspoging met 32...a5? Maar ik kon gewoon de kwaliteit die ik won rustig teruggeven met 33 Pxe4 fxe4 34 Txd4 Lxd4 35 Txd4 en naast de d-pion win ik nu ook de e-pion en is het over en uit.

Xander had de lastigste partij. Maar na lang vechten en mooi doorzettingsvermogen kon hij toch voordeel behalen en het punt naar zich toe trekken.

Zo wonnen we met 1-3, wat misschien wel minder was dan verwacht. Vooral omdat de eindstand niet op matchpunten is maar op bordpunten. Maar als we elke match zouden winnen scoren we automatisch ook veel bordpunten.

Ronde 2: Gelukkig is er nog bier

In ronde 2 namen we het op tegen de Mercatel. Deze keer thuis, bedankt aan KGSRL dat we hun lokaal als thuislocatie mochten gebruiken! De match ging ook vrij voorspoedig. Met dezelfde opstelling liep het bij bijna iedereen goed. Warre, Xander en Fabio wonnen elk vrij vlot. Alleen bij mij liep het dramatisch.

Ik was niet scherp, en als je achtereenvolgend de witte zetten e5, e6 en e7 mist dan ben je niet echt in staat om te winnen. Ik zal het steken op de decompressie na het behalen van mijn FM-titel dat ik zo slecht speelde. Of ik het verlies heel erg vond? Ik zat na de partij nog op café met onder andere mijn sympathieke tegenstander tot in de vroege uurtjes, dus dat was zeker een goede troost.

Zo hadden we 2/2, maar we moesten echt wel eens een 4-0 kunnen halen.

Ronde 3: Versterking!

Ondanks onze 2/2 waren we elogewijs wat aan het onderpresteren. En dan moet je als kapitein ingrijpen. En soms is de oplossing simpel: gewoon een sterkere opstelling neerzetten. En versterkt waren we zeker, want de enige spelers die al iets lieten liggen zaten op de bank. Warre en ik even uit de ploeg gezet, maar in plaats daarvan kregen we geniale invallers Dries en Robbert.

En ik stoef niet graag, maar mezelf en Warre op de bank zetten was een tactische meesterzet. We wonnen namelijk met 0-4 van Oudenaarde! Van de partijen heb ik niet veel meegekregen, al weet ik wel dat het vooral zweten was bij Dries.

Met deze mooie overwinning konden we als leider de jaarwisseling ingaan, en deze overwinning smaakte naar meer!

Ronde 4: Vervloekt?

Het shock-effect van eens op de bank te moeten zitten zorgde ervoor dat Warre en ik waren wakker geschud. Bij mij ging het vlot. Mijn tegenstander nam iets te gretig mijn pionoffer aan waardoor de hele stelling open kwam. En ik was degene met de beste stukken, dus het punt was vrij snel binnen.

Bij Warre liep het minder. Hij kwam goed uit de opening maar gaf dan een kwaliteit af. Hij vocht echter terug en kon alsnog winnen. Net als invaller Robbert. Tegen een oude bekende van onze club speelde hij gewoon een goede partij. Toen hij enkele pionnen voor stond moest Jan het hoofd buigen.

Maar het lijkt wel alsof elke ronde iemand iets moest blunderen. Deze keer was de 'eer' aan Fabio. Hij speelde nochtans een prima partij, maar overspeelde zijn hand wat en Sieben maakte het helaas goed af.

Na deze overwinning stonden we nog steeds aan kop, maar stond wel de belangrijkste match van het jaar voor de deur.

Ronde 5: Titelmatch?

In ronde 5 namen we het op in en tegen Wachtebeke. Een belangrijke wedstrijd, want zij waren onze eerste achtervolgers op een paar bordpunten. Ze waren ook veruit het sterkste team dat we al tegen kregen. We hadden op elk bord ongeveer maar 70 elo meer. En spannend was het zeker.

Xander nam het op tegen mister Wachtebeke himself, Dennis Van Vliet. In een complexe partij waar niet echt werd gekeken naar pionnenstructuur leek Xander wel de bovenhand te hebben. Bij Fabio leek het vooral zijn tegenstander te zijn die de opening goed kende. Maar Fabio leek dan ook weer goed te reageren. Hij kreeg wat materiaal maar zijn tegenstander had zeker compensatie. Warre speelde tegen Joey Grochal, geen makkelijke tegenstander. Hij kwam met zwart goed uit de opening, maar een kans op voordeel leek er nooit in te zitten.

Wie tegen Wachtebeke speelt, weet dat iemand wellicht tegen een dame zal spelen. Het was wel moeilijk te voorspellen welke schaakvrouw Dennis nu weer ging optrommelen. Hij koos uiteindelijk voor Nino Maisuradze, een WGM met zowaar een Wikipedia pagina. Maar ik kwam eigenlijk wel goed uit de opening, al ging het nog een complexe partij worden.

Volgens mij was onze topschutter Xander als eerste klaar. Van zodra de stelling een beetje opende nam hij de partij volledig over. Met enkele pionnen minder en geen schaakjes meer mogelijk wou Dennis het dame-eindspel niet meer verdedigen.

Warre zorgde voor de 0-2. Hij kwam in een eindspel terecht met een dame tegen 2 torens. Hij haalde een eindspeltechniek boven waar Silman en Dvoretsky jaloers op zouden zijn, en maakte het goed af.

Ook Fabio won. Hij kon de aanvalsdrift van zijn tegenstander goed pareren en stond uiteindelijk gewoon materiaal voor.

Bij mij werd het zeer complex. In tijdnood miste ik zelfs een mat in 1, maar ik koos gelukkig wel een winnende variant.

Zo wonnen we onze titelmatch met een knappe 0-4. We waren nagenoeg kampioen na deze match, met een voorsprong van 4 bordpunten op KGSRL. Vooral omdat we in de voorlaatste match nog tegen de rode lantaarn moesten zagen we het bijzonder goed in.

Ronde 6: De Ronde van Vlaanderen

In ronde 6 konden we onze titel veiligstellen tegen Oudenaarde, mits we een beter resultaat zouden neerleggen dan KGSRL in deze ronde. En wie Oudenaarde zegt, zegt natuurlijk Ronde van Vlaanderen. En onze tegenstanders namen dat vrij letterlijk. Zij stonden om 20u15 niet in Gent om tegen ons te spelen, maar in Lokeren! Blijkbaar een foutje van hun OVIC-verantwoordelijke. We hebben even gewacht, maar om 21u toch de klokken gestart.

Een tiental minuutjes later kwamen ze ook toe en konden we er aan beginnen. Met een elogemiddelde van bijna 400 meer zou het ook niet fout mogen lopen. En dat gebeurde ook niet.

Enkel Warre stond eventjes vrij dramatisch, maar zijn tegenstander maakte het niet af en zo kon hij toch nog winnen. Xander, Fabio en ik hadden wel een vrij vlotte partij. Bij mij kwam er zelfs een combinatie op het bord alsof het uit een schaakboek zou komen.

In bovenstaande stelling sta ik met zwart stukken beter. Maar zie jij ook hoe je kan winnen? Het is een leuke oefening om eens op te lossen! De oplossing vindt u onderaan dit hoofdstuk.

Zo winnen we tegen de laatste in de stand. KGSRL kon hun match niet winnen, dus waren we al kampioen! Olé!

OPLOSSING: Je kan gewoon Dg7 spelen en nog steeds gewonnen staan. Maar de beste is 25...Pf3+! 26 Kh1 Ph5!! en wit gaat mat of moet de loper geven. Hij liet me uiteindelijk mat zetten na 27 Lxg3 Pxg3#

Ronde 7: Galamatch

In de laatste ronde was het voor ons dus niet echt meer belangrijk. We waren al kampioen, en daarom gingen we voor de partij al iets gaan eten. We hadden daarna ook nog een heus titelfeest gepland om onze titel te vieren.

Over de match kan ik vrij kort zijn. Xander en invaller Robbert speelden een snelle remise. Ik ging onderuit tegen topspeler Amir, maar het was Fabio die gelukkig nog de eer kon redden.

Fabio stond kort na de opening iets minder, maar kon daarna gelijk maken en zelfs voordeel behalen.

Fabio dacht net te winnen met 29...Ld3, maar door deze zet gaat een groot deel van zijn voordeel verloren (van -4 naar -1), Td3 was een stuk beter. Als wit hier 30 Lc2 Dxd4 31 Lxd3 Dxf4 32 Thf1 speelt staat zwart nog steeds iets beter maar is er nog ongelooflijk veel werk voor de boeg. Zijn tegenstander koos gelukkig voor 30 Pc2 Tb8 (uno) 31 Lb3 Le4 32 Tg1 Txb3! en de witte stukken staan volledig vast. Na 33 axb3 Dxb3 34 Dc1 Tb6 mocht Fabio dan ook het punt noteren. Zo nam Fabio ook de prijs van topschutter van de gehele reeks mee naar huis!

Dan konden we officieel beginnen vieren samen met de supporters die zijn afgekomen voor onze galamatch!

Zo werden we met overschot kampioen, maar volgend jaar gaan we dit proberen herhalen!

Alle resultaten en standen zijn hier te vinden.

Je kapoen
William