Seizoensstart voor ploeg 1

LSV-Chesspirant 1 speelt ook dit jaar weer in de tweede klasse van de interclub. Het wordt een spannende reeks dit jaar, want 1 duidelijke favoriet lijkt er niet echt voor de titel. Grote kanshebbers zijn uiteraard de ploegen die gezakt zijn uit eerste klasse, Borgerhout en Opwijk. Maar ook Oostende of Zottegem lijken me kandidaten voor de eindwinst. En zoals gewoonlijk heb ik ook altijd ambitie voor de titel, maar zoals nog gewoonlijker ben ik ongeveer de enige met die mening.

De eerste ronde mochten we meteen tegen een van die favorieten, Borgerhout. En dat dat een valsspelende club is, is geen geheim. Want als je je thuismatchen in centrum Antwerpen speelt, heb je gewoon een immens voordeel. File, geen parking... Pure competitievervalsing! Omdat zij een van de zakkers zijn uit eerste, is het altijd afwachten hoe sterk ze nog zijn. Hoeveel spelers willen nog spelen, hoeveel willen ze er nog betalen... Ze stonden met een vrij stevige ploeg, en op elo waren ze in mijn ogen zeker favoriet. Maar alles moet gespeeld worden natuurlijk.

Met een jonge ploeg kwamen we bijna allemaal op tijd aan het bord, wat al een hele prestatie was. Na een uurtje spelen was nog alles mogelijk. Ik had in de opening een pion gepakt, maar in ruil daarvoor had mijn tegenstander veel activiteit en stond mijn koning nog in het midden. Maar als ik zou overleven zag het eindspel er wel gunstig ook. Zo ook bij Tyani. Zij rokeerde wel haar koning maar haar tegenstander ging vol voor haar koning. Daar werd ook een pion gegeven om wat lijnen te openen, maar ik zag weinig toekomst in die koningsaanval, dus ik had er wel vertrouwen in.

Dries was dan weer wat minder uit de opening gekomen, en leek zich duidelijk minder comfortabel te voelen dan Ezra. Ook Klaus liet een opstelling toe waar ik met zwart soms van droom. Joris leek me dan weer iets aangenamer te staan, al was er zeker nog geen voordeel.

Jonkies Pjotr en Léon stonden gewoon gelijk, zonder speciale stellingen. Kapitein Robbert stond gelijk maar wel wat passiever. Helaas was dat ook het bord waar het als eerste fout liep.

Robbert kreeg een soort Greek Gift tegen, en doorwinterde schakers weten dat het dan wel eens snel afgelopen kan zijn. Hij dacht lang na en probeerde gewoon de storm te overleven. Toen ik wat concrete varianten aan het uitrekenen was leek zo wat alles te werken voor wit, dus ik zag het somber in.

Ook bij Dries ging het niet goed, hij verloor een pion en moest vanaf dan gewoon verdedigen. Léon deed het nog straffer, met 2 pionnen af te geven. Klaus stond geen materiaal achter, maar wel heel passief. Nog niet heel duidelijk hoe zijn tegenstander er door zou kunnen komen, maar aangenaam was het zeker niet. Hier rekende ik dus op een hoopvolle 1/4.

Ik zat nog steeds in overlevingsmodus, en het leek zowaar wat te gaan lukken. Bij Tyani was het al gelukt, want niet alleen stond ze een pion voor, nu was het opeens zij die naar de koning van de tegenstander ging!

Bij Pjotr en Joris bleven de partijen in evenwicht, en waren eigenlijk een beetje saai.

De tegenstander van onze kapitein leek de aanval wat onhandig aan te pakken, maar het bleef wel gewoon goed. De engine geeft lang voordeel van +4 of +5, even zelfs +8 en een bepaald moment gewoon mat in vier! Maar het noodlot sloeg toe: hij blunderde! Hoe won Robbert zijn partij?

Zo stond het per ongeluk 0-1 maar het werd snel gelijk. Bij Klaus ging het van kwaad naar erger, zeker nadat hij de stelling opende.

De volgorde weet ik niet exact meer, maar er vielen wat remises. Joris, Pjotr en op een of andere manier ook Léon haalden elk een halfje.

Tyani verloor helaas. Ze stond wel goed, maar in tijdnood ging ze de mist in door een te complexe stelling. Geen slechte partij, maar vooral gewoon jammer.

Met een achterstand van 3,5-2,5 was het aan mij en Dries om het recht te trekken. Terwijl Dries het slechte eindspel sterk aan het verdedigen was, had ik ook een gewonnen eindspel bereikt. Maar helaas ging ik de mist in, en gaf het weg naar remise. Heel stom, en ik zit een beetje met een probleem. Want in mijn laatste partijen heb ik het al bijna elke keer voor gehad. Een sterke partij gespeeld, maar het niet kunnen afmaken. Dus als er een coach of psycholoog is die me kan helpen, stuur me dan maar een berichtje.

Zo was de match al verloren, maar Dries knokte zich wel nog naar remise. Sterk verdedigd, maar zijn tegenstander gaf wel toe dat hij niet echt meer veel aan het nadenken was omdat hij dacht dat het eindspel vlot won.

Zo verliezen we met het kleinste verschil. Akkoord, we hebben zeker wat bordpunten gestolen, maar het is vooral jammer dat we het cadeautje niet hebben kunnen uitpakken.

Maar niet getreurd, we hebben nog veel matchen dit seizoen. Volgende ronde wel weer een lastige opdracht: thuis tegen Oostende. Tot dan!

Je kapoen
William