In het hol van de zeeleeuw
LSV-Chesspirant 1 mocht afgelopen zondag naar de zee van Oostende om hopelijk de eerste ronde te nemen richting promotie. We stonden gedeeld tweede met hen, dus beide ploegen moesten winnen. Ongelooflijk spannend, want zo dicht bij een eventuele titel zijn we nog nooit geweest in tweede klasse. Oostende had zich wel niet versterkt voor deze ronde, maar toch waren ze nog iets sterker. Gemiddeld hadden we 70 elo minder op elk bord, met als uitschieters de borden van Pjotr en Tyani die met zwart tegen spelers mochten met 200 elopunten meer.
Deze ronde gebeurde er ook iets zeldzaam voor onze ploeg: iedereen was op tijd! En daardoor waren enkele spelers wat in de war. Na een 25-tal minuten zag ik Joris en zijn tegenstander al weer de stukken goed zetten. "Raar, Joris is niet echt van de snelle remises" dacht ik. En ik had helaas gelijk. Een blunder in de opening waar niet meer van terug te komen was. Snel vergeten, die partij.
Deze mentale opdoffer kwam hard aan. Zeker als ik naar het bord van Pjotr ging kijken, want die was ongelooflijk aan het knoeien. Een kwaliteit moeten inleveren zonder echte compensatie. Maar schaken blijft een blufspel, dus soms is doen alsof je compensatie hebt ook nog genoeg.
Met een virtuele 2-0 achterstand was het eigenlijk nog niet hopeloos. Op elk bord hadden we een stelling waar alle 3 de resultaten nog mogelijk waren. Tyani hield goed stand tegen een sterke FM, en had een prima stelling. En ik was ook tevreden van mijn bord.
Maar het was duidelijk dat het op onze witborden ging moeten gebeuren. Bij kapitein Robbert leek alles nog te kunnen, al leek hij wel degene te zijn die aan het pushen was. Lennart stond ook goed, zijn paard was duidelijk beter dan de loper van Yen, en zijn torens waren ook actiever.
Dries had niet echt iets klaargespeeld na de opening, en stond de hele partij gewoon gelijk, al kon deze partij zeker nog lang worden doorgespeeld. En net toen het bij Ward interessant ging worden, aanvaardde hij remise na 15 zetten. Een beetje flauw, maar misschien was hij nog moe van het organiseren van ons tornooi.
Het duurde lang voor we een volgend resultaat kregen. Tyani verdedigde goed, maar er kwamen wat barsten in haar schild. Dit resulteerde uiteindelijk in een stelling met een pion minder. Toen haar tegenstander kon forceren om alle stukken te ruilen en naar een pionneneindspel te gaan, was het over en uit.
Ik was zelf bezig aan een masterclass. Ik speelde met tactisch en positioneel vernuft mijn tegenstander van het kastje naar de muur. Net toen ik in het eindspel eindelijk materiaal ging voor staan, maakte ik een domme blunder. Ik liet een stom idee toe met eeuwig schaak, waardoor de partij uiteindelijk in remise eindigde. Achteraf gezien was het volgens de computer de hele partij gewoon 0.0, helemaal niet zo geniaal als ik dacht dus.
Met 1-2 achter speelde ook Dries remise. Hij speelde als enige tegen een (iets) lagere elo, maar kreeg eigenlijk nooit iets klaargespeeld. De partij ging nooit uit evenwicht.
Ook Robbert kon het tij niet keren. In het middenspel deed hij naar eigen zeggen enkele zetten die eigenlijk niks deden. Daardoor kwamen de zwarte stukken binnen en moest hij een stuk inleveren. Een interessant eindspel kwam op het bord, met f-h pionnen en 3 stukken tegen g-h en 2 pionnen. Het leek ongelooflijk moeilijk om te winnen, maar Robbert zette zijn stukken niet zo handig neer, wat resulteerde in verlies.
Lennart was de hele partij aan het pushen, maar maakte een foutje in het gewonnen eindspel en moest ook berusten in remise. Jammer, want hij verdiende zeker meer.
Het kalf was dus al lang verdronken maar Pjotr bleef vechten. Hij deed dus heel goed alsof hij compensatie had, en toen ik nog eens kwam kijken was hij in een eindspel met gelijke lopers, maar een pion minder. Het was een remise eindspel, al deed Pjotr nog enkele zetten waar ik een kleine hartverzakking van kreeg. Een foute remiseclaim en enkele zetten later eindigde de partij toch in remise.
Geen enkele partij kunnen winnen, dan is het een terechte nederlaag. Door dit verlies zijn we zo goed als uitgeteld voor de titel, Oostende en Westerlo mogen het zelf uitvechten.
In de stand staan we nu vierde, al is een top 3 plek wel nog mogelijk!
Je kapoen
William
